Tatilde evde olduğum süre içinde sürekli olarak tv karşına mayonez gibi serilip, gündüz programlarını izledim. İzlerken o kadar çok sıkıldım ki hatta bir ara sıkıntıdan grip oldum. Sıkıldıkça izledim, izledikçe bağımlı oldum. En son manik depresif oluyordum ki tatil bitti! Sabah kalkar kalmaz büyük bir anlamsızlıkla ilk iş, televizyonu açıyordum ve gözümü kırpmadan bütün programları izliyordum.
Tv dünyası hakikaten çok acayip! Bi kere herkesin kafası çok kıyak. Mesela her sabah çok makyajlı kadınlar, hummalı bir şekilde bir şeyler tartışıyorlar, biri ağlıyor, öbürü gülüyor, biri evet diyor, diğeri hayır diyor, biri cayır cayır müziğin arasında göbek dansı yapıyor adeta saçma sapan bir panayır yeri... Mantıklı tek bir çözüme yönelik tartışma yok. Her kanalda ayrı bir paranoya ve ben onları pür dikkat dinliyorum. Arada o çok makyajlı, röfleli, manikürlü kadınlarla gözgöze geliyorum: "Bizi izlemeye devam edin!" diyorlar ve ben reklamlarda bile geçmiyorum kanalı. Sanrım bol makyajlı, röfleli, manikürlü kadınların söz dinletme yetisi çok büyük!
